باب الزِّيَارَةِ يَوْمَ النَّحْرِ
وَقَالَ لَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ طَافَ طَوَافًا وَاحِدًا، ثُمَّ يَقِيلُ ثُمَّ يَأْتِي مِنًى ـ يَعْنِي يَوْمَ النَّحْرِ ـ. وَرَفَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ.
Абу Нуъайм бизга айтди: Суфён бизга айтди, Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У битта тавоф қилди, сўнг пешин уйқуси (қайлула) қилди, сўнг Минога келди — яъни қурбонлик куни. Абдурраззоқ уни марфуъ қилди: Убайдуллаҳ бизга хабар берди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ حَجَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَفَضْنَا يَوْمَ النَّحْرِ، فَحَاضَتْ صَفِيَّةُ، فَأَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا مَا يُرِيدُ الرَّجُلُ مِنْ أَهْلِهِ. فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا حَائِضٌ. قَالَ " حَابِسَتُنَا هِيَ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَفَاضَتْ يَوْمَ النَّحْرِ. قَالَ " اخْرُجُوا ". وَيُذْكَرُ عَنِ الْقَاسِمِ وَعُرْوَةَ وَالأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَفَاضَتْ صَفِيَّةُ يَوْمَ النَّحْرِ.
Яҳё ибн Букайр бизга айтди: Лайс бизга айтди, Жаъфар ибн Робиаъдан, у Аъраждан: У деди: Абу Салама ибн Абдурраҳмон менга айтди: Оиша розияллаҳу анҳо деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ҳаж қилдик, қурбонлик куни (ифоза) тавофини қилдик. Сафийя ҳайзли бўлиб қолди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан — киши ўз аҳли (хотини)дан истайдиган нарсани — истади. Мен: ‹Ё Расулуллаҳ, у ҳайзли-ку› дедим. У зот: «У бизни (йўлда) ушлаб қолувчимизми?» дедилар. Улар: ‹Ё Расулуллаҳ, у қурбонлик куни (ифоза) тавофини қилган-ку› деди. У зот: «(Бўлмаса) чиқинглар» дедилар. Қосим, Урва ва Асваддан, у Оиша розияллаҳу анҳодан зикр қилинади: Сафийя қурбонлик куни (ифоза) тавофини қилди.