1732-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби
وَقَالَ لَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ طَافَ طَوَافًا وَاحِدًا، ثُمَّ يَقِيلُ ثُمَّ يَأْتِي مِنًى ـ يَعْنِي يَوْمَ النَّحْرِ ـ. وَرَفَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ.
Абу Нуъайм бизга айтди: Суфён бизга айтди, Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У битта тавоф қилди, сўнг пешин уйқуси (қайлула) қилди, сўнг Минога келди — яъни қурбонлик куни. Абдурраззоқ уни марфуъ қилди: Убайдуллаҳ бизга хабар берди.