Маккадан қайтишда Зу Тувада тўхташ

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ سُئِلَ عُبَيْدُ اللَّهِ عَنِ الْمُحَصَّبِ، فَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ،، قَالَ نَزَلَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعُمَرُ وَابْنُ عُمَرَ‏.‏ وَعَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ يُصَلِّي بِهَا ـ يَعْنِي الْمُحَصَّبَ ـ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ ـ أَحْسِبُهُ قَالَ وَالْمَغْرِبَ‏.‏ قَالَ خَالِدٌ لاَ أَشُكُّ فِي الْعِشَاءِ، وَيَهْجَعُ هَجْعَةً، وَيَذْكُرُ ذَلِكَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Абдуллаҳ ибн Абдулваҳҳоб бизга айтди: Холид ибн Ҳорис бизга айтди: У деди: Убайдуллаҳдан Муҳассаб ҳақида сўралди. Убайдуллаҳ бизга айтди, Нофиъдан: У деди: Унга (Муҳассабга) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, Умар ва Ибн Умар тушди. Нофиъдан: Ибн Умар розияллаҳу анҳума унда — яъни Муҳассабда — пешин ва асрни — ва, деб ўйлайман: шомни (ҳам) — ўқир эди. Холид деди: Мен хуфтонда шубҳа қилмайман, ва у бир оз ухлар, ва буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан зикр қилар эди.

وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَقْبَلَ بَاتَ بِذِي طُوًى، حَتَّى إِذَا أَصْبَحَ دَخَلَ، وَإِذَا نَفَرَ مَرَّ بِذِي طُوًى وَبَاتَ بِهَا حَتَّى يُصْبِحَ، وَكَانَ يَذْكُرُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ‏.‏

Муҳаммад ибн Исо деди: Ҳаммод бизга айтди, Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У (Маккага) келса, Зу Тувода тунар, ҳатто тонгга чиқгач, кирар эди, ва у нафр қилса (қайтса), Зу Туводан ўтар ва унда тонг отгунча тунар эди, ва у Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилар эди деб зикр қилар эди.