باب الطَّوَافِ بَعْدَ الصُّبْحِ وَالْعَصْرِ
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُمَرَ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ حَبِيبٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ نَاسًا، طَافُوا بِالْبَيْتِ بَعْدَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، ثُمَّ قَعَدُوا إِلَى الْمُذَكِّرِ، حَتَّى إِذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ قَامُوا يُصَلُّونَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ قَعَدُوا حَتَّى إِذَا كَانَتِ السَّاعَةُ الَّتِي تُكْرَهُ فِيهَا الصَّلاَةُ قَامُوا يُصَلُّونَ.
Ҳасан ибн Умар Басрий бизга айтди: Язид ибн Зурайъ бизга айтди, Ҳабибдан, у Атодан, у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Баъзи кишилар субҳ намозидан кейин Байтни тавоф қилди, сўнг насиҳатчи (воиз)нинг (олдига) ўтирди, ҳатто қуёш кўтарилганида туриб намоз ўқиди. Оиша розияллаҳу анҳо: ‹Улар ўтирди, ҳатто намоз макруҳ бўлган соат бўлганида, туриб намоз ўқиди (яъни макруҳ пайтни танлаб ўқиди)› деди.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَبُو ضَمْرَةَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنِ الصَّلاَةِ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَعِنْدَ غُرُوبِهَا.
Иброҳим ибн Мунзир бизга айтди: Абу Замра бизга айтди: Мусо ибн Уқба бизга айтди, Нофиъдан: Абдуллаҳ розияллаҳу анҳу деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни қуёш чиқаётган пайтда ва ботаётган пайтда намоз ўқишдан қайтарганини эшитди.
حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ ـ هُوَ الزَّعْفَرَانِيُّ ـ حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ رُفَيْعٍ، قَالَ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ ـ رضى الله عنهما ـ يَطُوفُ بَعْدَ الْفَجْرِ، وَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ. قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَرَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ، وَيُخْبِرُ أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ حَدَّثَتْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَدْخُلْ بَيْتَهَا إِلاَّ صَلاَّهُمَا.
Ҳасан ибн Муҳаммад — у Заъфароний — менга айтди: Абида ибн Ҳумайд бизга айтди: Абдулазиз ибн Руфайъ менга айтди: У деди: Мен Абдуллаҳ ибн Зубайр розияллаҳу анҳумани фажрдан кейин тавоф қилаётганини ва икки ракаат ўқияотганини кўрдим. Абдулазиз деди: Мен Абдуллаҳ ибн Зубайрни асрдан кейин икки ракаат ўқияотганини кўрдим ва у: ‹Оиша розияллаҳу анҳо менга айтди-ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг уйига кирса, албатта ўша иккисини (икки ракаатни) ўқир эди› деб хабар берар эди.
حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ ـ هُوَ الزَّعْفَرَانِيُّ ـ حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ رُفَيْعٍ، قَالَ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ ـ رضى الله عنهما ـ يَطُوفُ بَعْدَ الْفَجْرِ، وَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ. قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَرَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ، وَيُخْبِرُ أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ حَدَّثَتْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَدْخُلْ بَيْتَهَا إِلاَّ صَلاَّهُمَا.
Ҳасан ибн Муҳаммад — у Заъфароний — менга айтди: Абида ибн Ҳумайд бизга айтди: Абдулазиз ибн Руфайъ менга айтди: У деди: Мен Абдуллаҳ ибн Зубайр розияллаҳу анҳумани фажрдан кейин тавоф қилаётганини ва икки ракаат ўқияотганини кўрдим. Абдулазиз деди: Мен Абдуллаҳ ибн Зубайрни асрдан кейин икки ракаат ўқияотганини кўрдим ва у: ‹Оиша розияллаҳу анҳо менга айтди-ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг уйига кирса, албатта ўша иккисини ўқир эди› деб хабар берар эди.