باب الْمَرِيضِ يَطُوفُ رَاكِبًا
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَافَ بِالْبَيْتِ، وَهْوَ عَلَى بَعِيرٍ، كُلَّمَا أَتَى عَلَى الرُّكْنِ أَشَارَ إِلَيْهِ بِشَىْءٍ فِي يَدِهِ وَكَبَّرَ.
Ишоқ Воситий менга айтди: Холид бизга айтди, Холид Ҳаззўдан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Байтни — у зот бир туя устида (бўлган ҳолда) — тавоф қилди, ҳар Рукнга келганида унга қўлида бўлган бир нарса билан ишора қилар ва такбир айтар эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَوْفَلٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ شَكَوْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِّي أَشْتَكِي. فَقَالَ " طُوفِي مِنْ وَرَاءِ النَّاسِ وَأَنْتِ رَاكِبَةٌ ". فَطُفْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَى جَنْبِ الْبَيْتِ، وَهْوَ يَقْرَأُ بِالطُّورِ وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ.
Абдуллаҳ ибн Маслама бизга айтди: Молик бизга айтди, Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Навфалдан, у Урвадан, у Зайнаб бинти Умму Саламадан, у Умму Салама розияллаҳу анҳодан: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга: ‹Мен касалман› деб шикоят қилдим. У зот: «Одамларнинг ортидан, минган ҳолда тавоф қил» дедилар. Мен тавоф қилдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўша пайтда Байтнинг ёнида намоз ўқир, ‹Ват-Тур, ва китобин мастур› (сурасини) ўқир эди.