حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَافَ بِالْبَيْتِ، وَهْوَ عَلَى بَعِيرٍ، كُلَّمَا أَتَى عَلَى الرُّكْنِ أَشَارَ إِلَيْهِ بِشَىْءٍ فِي يَدِهِ وَكَبَّرَ.
Ишоқ Воситий менга айтди: Холид бизга айтди, Холид Ҳаззўдан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Байтни — у зот бир туя устида (бўлган ҳолда) — тавоф қилди, ҳар Рукнга келганида унга қўлида бўлган бир нарса билан ишора қилар ва такбир айтар эди.