وَحَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، - يَعْنِي ابْنَ هِشَامٍ - حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ مَطَرٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - فِي حَجَّةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ اللَّيْثِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً سَهْلاً إِذَا هَوِيَتِ الشَّىْءَ تَابَعَهَا عَلَيْهِ فَأَرْسَلَهَا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ فَأَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ مِنَ التَّنْعِيمِ . قَالَ مَطَرٌ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ فَكَانَتْ عَائِشَةُ إِذَا حَجَّتْ صَنَعَتْ كَمَا صَنَعَتْ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Жобир ибн Абдуллаҳ (ривоят қилди)ки: Оиша (розияллаҳу анҳо) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳажида умра билан эҳлол қилди — ва (ровий) ҳадисни Лайс ҳадиси маъносида келтирди ва ҳадисда (шуни) қўшди: У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) юмшоқ (хушмуомала) киши эди; (Оиша) бир нарсани истаса, унга (шу ҳақда) эргашар эди; бас у уни Абдурраҳмон ибн Абу Бакр билан жўнатди; у Танъимдан умра билан эҳлол қилди» деди. Матар: «Абу Зубайр: ‹Бас Оиша ҳаж қилганида, Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қилганидек қилар эди› деди» деди.