Сунани Насоий — 2765-ҳадис

Ҳаж китоби · Ҳажда шарт қўйиш

2765-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби

أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبِيبٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ هَرِمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَعِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ ضُبَاعَةَ، أَرَادَتِ الْحَجَّ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَشْتَرِطَ فَفَعَلَتْ عَنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ хабар бериб, деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, деди: бизга Ҳабиб ривоят қилди, Амр ибн Ҳаримдан, у Саид ибн Жубайр ва Икримадан, улар Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Зубоа ҳаж қилмоқчи бўлди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга шарт қўйишни буюрдилар, у эса Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг амрига биноан шундай қилди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 2906-ҳадисҲаж китоби

)ки: Дубўа ҳажни истади; бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга шарт қўйишни буюрди; бас у буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг буйруғига биноан қилди.

Сунани Абу Довуд, 1859-ҳадисҲаж китоби

ки, унинг бошига озор етган ва сочини қирдирган эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бир сигирни ҳадий (қурбонлик) қилишни буюрдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 7254-ҳадисЁлғиз хабар

. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари бунга (тайинланишга) тамаъ қилдилар (умидворлик билан боқдилар). У эса Абу Убайдани юборди.

Саҳиҳул Бухорий, 303-ҳадисҲайз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хотинларидан бирига мубошарат қилмоқчи бўлганларида, унга (изор боғлашни) буюрардилар, у эса ҳайзли ҳолатда изор боғларди. Уни Суфён аш-Шайбонийдан ривоят қилди.

Саҳиҳи Муслим, 2939-ҳадисҲаж китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) юмшоқ (хушмуомала) киши эди; (Оиша) бир нарсани истаса, унга (шу ҳақда) эргашар эди; бас у уни Абдурраҳмон ибн Абу Бакр билан жўнатди; у Танъимдан умра билан эҳлол қилди…

Саҳиҳи Муслим, 4523-ҳадисЖиҳод китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир амир ёки сарийя юборганларида, уни чақириб, унга тавсия қилардилар. Ва у ҳадисни Суфённинг ҳадиси маъносида ривоят қилди.