أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَأَهْلَلْنَا بِعُمْرَةٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيُهْلِلْ بِالْحَجِّ مَعَ الْعُمْرَةِ ثُمَّ لاَ يَحِلُّ حَتَّى يَحِلَّ مِنْهُمَا جَمِيعًا " . فَقَدِمْتُ مَكَّةَ وَأَنَا حَائِضٌ فَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَلاَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَشَكَوْتُ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " انْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ وَدَعِي الْعُمْرَةَ " . فَفَعَلْتُ فَلَمَّا قَضَيْتُ الْحَجَّ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ إِلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرْتُ قَالَ " هَذِهِ مَكَانُ عُمْرَتِكِ " . فَطَافَ الَّذِينَ أَهَلُّوا بِالْعُمْرَةِ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حَلُّوا ثُمَّ طَافُوا طَوَافًا آخَرَ بَعْدَ أَنْ رَجَعُوا مِنْ مِنًى لِحَجِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ جَمَعُوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَإِنَّمَا طَافُوا طَوَافًا وَاحِدًا .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга (китоб) ўқиб берилди, мен эшитиб турардим, (ривоят) лафзи унга (ал-Ҳорисга) тегишли — хабар берди, Ибн ал-Қосимдан, у деди: менга Молик ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Видолашув ҳажида чиқдик ва умра учун иҳромга кириб талбия айтдик. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимнинг ёнида қурбонлик (ҳадйи) бўлса, у умра билан бирга ҳаж учун ҳам иҳромга кириб талбия айтсин, сўнг иккаласидан бирга иҳромдан чиқмагунча иҳромдан чиқмасин», дедилар. Мен Маккага ҳайзли ҳолда келдим, шунинг учун Байтни тавоф қилмадим ва Сафо билан Марва ўртасида (саъй қилмадим). Буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га шикоят қилдим. У: «Сочингни еч, таран, ҳаж учун иҳромга кириб талбия айт ва умрани қўй», дедилар. Мен шундай қилдим. Ҳажни адо этганимда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени Абдурраҳмон ибн Абу Бакр билан Танъимга юбордилар ва мен умра қилдим. У: «Бу — умрангнинг ўрнидир», дедилар. Сўнг умра учун иҳромга кириб талбия айтганлар Байтни ва Сафо билан Марва ўртасини тавоф қилдилар, сўнг иҳромдан чиқдилар, сўнг Минодан ҳажи учун қайтиб келганларидан кейин яна бошқа тавоф қилдилар. Ҳаж билан умрани бирга қилганлар (қирончилар) эса фақат битта тавоф қилдилар.