حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ، فَأَهْلَلْنَا بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ قَالَ " مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيُهِلَّ بِالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ ثُمَّ لاَ يَحِلُّ حَتَّى يَحِلَّ مِنْهُمَا ". فَقَدِمْتُ مَكَّةَ، وَأَنَا حَائِضٌ، فَلَمَّا قَضَيْنَا حَجَّنَا أَرْسَلَنِي مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِلَى التَّنْعِيمِ، فَاعْتَمَرْتُ، فَقَالَ صلى الله عليه وسلم " هَذِهِ مَكَانَ عُمْرَتِكِ ". فَطَافَ الَّذِينَ أَهَلُّوا بِالْعُمْرَةِ، ثُمَّ حَلُّوا، ثُمَّ طَافُوا طَوَافًا آخَرَ، بَعْدَ أَنْ رَجَعُوا مِنْ مِنًى، وَأَمَّا الَّذِينَ جَمَعُوا بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ طَافُوا طَوَافًا وَاحِدًا.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Видолашув ҳажида (йўлга) чиқдик, умра билан талбия айтдик. Сўнг у зот: «Кимнинг ёнида ҳадя бўлса, ҳаж ва умра билан талбия айтсин, сўнг у иккисидан (ҳаж ва умрадан) чиқгунча (иҳромдан) чиқмасин» дедилар. Мен Маккага ҳайзли ҳолда келдим. Ҳажимизни адо этгач, у зот мени Абдурраҳмон билан Танъимга юборди, мен умра қилдим. У зот соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу — сенинг (қолдирган) умранг ўрнига» дедилар. Умра билан талбия айтганлар тавоф қилди, сўнг (иҳромдан) чиқди, сўнг Минодан қайтганларидан кейин бошқа бир тавоф қилди. Ҳаж билан умрани жамлаганлар (қирон қилувчилар) эса битта тавоф қилди.