Умрада ҳайз кўриб ҳаж қочишидан қўрқса

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَقْبَلْنَا مُهِلِّينَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِحَجٍّ مُفْرَدٍ وَأَقْبَلَتْ عَائِشَةُ مُهِلَّةً بِعُمْرَةٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِسَرِفَ عَرَكَتْ حَتَّى إِذَا قَدِمْنَا طُفْنَا بِالْكَعْبَةِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَحِلَّ مِنَّا مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ قَالَ فَقُلْنَا حِلُّ مَاذَا قَالَ ‏"‏ الْحِلُّ كُلُّهُ ‏"‏ ‏.‏ فَوَاقَعْنَا النِّسَاءَ وَتَطَيَّبْنَا بِالطِّيبِ وَلَبِسْنَا ثِيَابَنَا وَلَيْسَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلاَّ أَرْبَعُ لَيَالٍ ثُمَّ أَهْلَلْنَا يَوْمَ التَّرْوِيَةِ ثُمَّ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَائِشَةَ فَوَجَدَهَا تَبْكِي فَقَالَ ‏"‏ مَا شَأْنُكِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتْ شَأْنِي أَنِّي قَدْ حِضْتُ وَقَدْ حَلَّ النَّاسُ وَلَمْ أُحْلِلْ وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَالنَّاسُ يَذْهَبُونَ إِلَى الْحَجِّ الآنَ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ هَذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ أَهِلِّي بِالْحَجِّ ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلَتْ ‏.‏ وَوَقَفَتِ الْمَوِاقِفَ حَتَّى إِذَا طَهُرَتْ طَافَتْ بِالْكَعْبَةِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ قَدْ حَلَلْتِ مِنْ حَجَّتِكِ وَعُمْرَتِكِ جَمِيعًا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي أَنِّي لَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ حَتَّى حَجَجْتُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَاذْهَبْ بِهَا يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ فَأَعْمِرْهَا مِنَ التَّنْعِيمِ ‏"‏ ‏.‏ وَذَلِكَ لَيْلَةَ الْحَصْبَةِ ‏.‏

Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Абуз-Зубайрдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилиб), деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ёлғиз ҳаж (ифрод) ниятида иҳромга кириб талбия айтиб келдик, Оиша эса умра ниятида иҳромга кириб талбия айтиб келди. Сарифга етганимизда у (Оиша) ҳайз кўрди. Етиб келганимизда Каъбани тавоф қилдик ва Сафо билан Марва ўртасида (саъй қилдик). Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) биздан кимки ёнида қурбонлик (ҳадйи) бўлмаса, иҳромдан чиқишимизни буюрдилар. Биз: «Қайси (даражада) иҳромдан чиқиш?» дедик. У: «Тўлиқ иҳромдан чиқиш», дедилар. Шунда биз аёлларимизга яқинлик қилдик, атир суртиндик ва кийимларимизни кийдик, ҳолбуки биз билан Арафа ўртасида фақат тўрт кечагина (вақт) бор эди. Сўнг Тарвия куни (ҳаж учун) иҳромга кириб талбия айтдик. Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Оишанинг олдига кирдилар ва уни йиғлаб турганини кўрдилар. У: «Сенга нима бўлди?» дедилар. У: «Ҳолим шуки, мен ҳайз кўрдим, одамлар эса иҳромдан чиқишди, мен иҳромдан чиқмадим ва Байтни тавоф қилмадим, одамлар эса ҳозир ҳажга кетишяпти», деди. У: «Албатта бу — Аллаҳ Одам қизларига ёзиб қўйган ишдир. (Бас) ғусл қил, сўнг ҳаж учун иҳромга кириб талбия айт», дедилар. У шундай қилди ва (ҳаж) маросимлари (туроқлари)да турди. Токи покланганида Каъбани тавоф қилди ва Сафо билан Марва ўртасида (саъй қилди). Сўнг у: «Сен ҳажинг ва умрангдан бирга (тўлиқ) иҳромдан чиқдинг», дедилар. У: «Эй Расулуллаҳ, мен ичимда Байтни фақат ҳаж қилганимда тавоф қилганимни (умрам бўймасдан) ҳис қиляпман», деди. У: «Эй Абдурраҳмон, уни олиб бор ва Танъимдан умра қилдир», дедилар. Бу Ҳасба кечасида (бўлган) эди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَأَهْلَلْنَا بِعُمْرَةٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيُهْلِلْ بِالْحَجِّ مَعَ الْعُمْرَةِ ثُمَّ لاَ يَحِلُّ حَتَّى يَحِلَّ مِنْهُمَا جَمِيعًا ‏"‏ ‏.‏ فَقَدِمْتُ مَكَّةَ وَأَنَا حَائِضٌ فَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَلاَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَشَكَوْتُ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ انْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ وَدَعِي الْعُمْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلْتُ فَلَمَّا قَضَيْتُ الْحَجَّ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ إِلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرْتُ قَالَ ‏"‏ هَذِهِ مَكَانُ عُمْرَتِكِ ‏"‏ ‏.‏ فَطَافَ الَّذِينَ أَهَلُّوا بِالْعُمْرَةِ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حَلُّوا ثُمَّ طَافُوا طَوَافًا آخَرَ بَعْدَ أَنْ رَجَعُوا مِنْ مِنًى لِحَجِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ جَمَعُوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَإِنَّمَا طَافُوا طَوَافًا وَاحِدًا ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга (китоб) ўқиб берилди, мен эшитиб турардим, (ривоят) лафзи унга (ал-Ҳорисга) тегишли — хабар берди, Ибн ал-Қосимдан, у деди: менга Молик ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Видолашув ҳажида чиқдик ва умра учун иҳромга кириб талбия айтдик. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимнинг ёнида қурбонлик (ҳадйи) бўлса, у умра билан бирга ҳаж учун ҳам иҳромга кириб талбия айтсин, сўнг иккаласидан бирга иҳромдан чиқмагунча иҳромдан чиқмасин», дедилар. Мен Маккага ҳайзли ҳолда келдим, шунинг учун Байтни тавоф қилмадим ва Сафо билан Марва ўртасида (саъй қилмадим). Буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га шикоят қилдим. У: «Сочингни еч, таран, ҳаж учун иҳромга кириб талбия айт ва умрани қўй», дедилар. Мен шундай қилдим. Ҳажни адо этганимда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени Абдурраҳмон ибн Абу Бакр билан Танъимга юбордилар ва мен умра қилдим. У: «Бу — умрангнинг ўрнидир», дедилар. Сўнг умра учун иҳромга кириб талбия айтганлар Байтни ва Сафо билан Марва ўртасини тавоф қилдилар, сўнг иҳромдан чиқдилар, сўнг Минодан ҳажи учун қайтиб келганларидан кейин яна бошқа тавоф қилдилар. Ҳаж билан умрани бирга қилганлар (қирончилар) эса фақат битта тавоф қилдилар.