4523-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жиҳод китоби
وَحَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ، أَنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ بُرَيْدَةَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا بَعَثَ أَمِيرًا أَوْ سَرِيَّةً دَعَاهُ فَأَوْصَاهُ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ سُفْيَانَ .
Менга Ҳажжож ибн аш-Шоир ривоят қилди, менга Абдуссамад ибн Абдулворис ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, менга Алқама ибн Марсад ривоят қилдики, Сулаймон ибн Бурайда унга отасидан ривоят қилди: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир амир ёки сарийя юборганларида, уни чақириб, унга тавсия қилардилар. Ва у ҳадисни Суфённинг ҳадиси маъносида ривоят қилди.