حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ امْرَأَةٍ، مِنْ بَنِي أَسَدٍ عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُنْبَذُ لَهُ زَبِيبٌ فَيُلْقِي فِيهِ تَمْرًا وَتَمْرٌ فَيُلْقِي فِيهِ الزَّبِيبَ .
Бизга Мусаддад, унга Абдуллаҳ ибн Довуд Мисъардан, у Мусо ибн Абдуллаҳдан, у Бани Асаддан бўлган бир аёлдан, у Оишадан — розияллаҳу анҳо — ҳадис айтдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам учун майиздан набид тайёрланарди ва унга хурмо солинарди, ёки хурмо (тайёрланиб) унга майиз солинарди.