أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبِيبٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ هَرِمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَعِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ ضُبَاعَةَ، أَرَادَتِ الْحَجَّ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَشْتَرِطَ فَفَعَلَتْ عَنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ хабар бериб, деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, деди: бизга Ҳабиб ривоят қилди, Амр ибн Ҳаримдан, у Саид ибн Жубайр ва Икримадан, улар Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Зубоа ҳаж қилмоқчи бўлди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга шарт қўйишни буюрдилар, у эса Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг амрига биноан шундай қилди.