حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهم ـ لأَبِيهِ أَقِمْ، فَإِنِّي لاَ آمَنُهَا أَنْ سَتُصَدُّ عَنِ الْبَيْتِ. قَالَ إِذًا أَفْعَلَ كَمَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ قَالَ اللَّهُ {لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ} فَأَنَا أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ عَلَى نَفْسِي الْعُمْرَةَ. فَأَهَلَّ بِالْعُمْرَةِ، قَالَ ثُمَّ خَرَجَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْبَيْدَاءِ أَهَلَّ بِالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ، وَقَالَ مَا شَأْنُ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ إِلاَّ وَاحِدٌ. ثُمَّ اشْتَرَى الْهَدْىَ مِنْ قُدَيْدٍ، ثُمَّ قَدِمَ فَطَافَ لَهُمَا طَوَافًا وَاحِدًا، فَلَمْ يَحِلَّ حَتَّى حَلَّ مِنْهُمَا جَمِيعًا.
Abun-Nu'mon bizga aytdi: Hammod bizga aytdi, Ayyubdan, u Nofi'dan: U dedi: Abdulloh ibn Abdulloh ibn Umar roziyallahu anhum otasiga: ‹Qol (borma), chunki men seni Baytdan to'silishingdan xotirjam emasman› dedi. U: ‹Unda men Rasulullah sollallahu alayhi vasallam qilgandek qilaman. Allah: ‹‹Sizlarga Rasulullahda go'zal namuna bor›› degan. Men sizlarni guvoh qilaman-ki, men o'zimga umrani vojib qildim› dedi. So'ng umra bilan talbiya aytdi. U dedi: So'ng (yo'lga) chiqdi, hatto Baydoda bo'lganida, haj va umra bilan talbiya aytdi va: ‹Haj bilan umraning ishi faqat bittadir› dedi. So'ng Qudayddan hadya sotib oldi, so'ng (Makkaga) kelib, ikkisi uchun bitta tavof qildi. So'ng u ikkisidan (haj va umradan) chiqguncha (ihromdan) chiqmadi.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، وَمَرْوَانَ، قَالاَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِائَةً مِنْ أَصْحَابِهِ، حَتَّى إِذَا كَانُوا بِذِي الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْهَدْىَ وَأَشْعَرَ وَأَحْرَمَ بِالْعُمْرَةِ.
Ahmad ibn Muhammad bizga aytdi: Abdulloh bizga xabar berdi: Ma'mar bizga xabar berdi, Zuhriydan, u Urva ibn Zubayrdan, u Misvar ibn Maxrama va Marvondan: Ikkalasi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam Hudaybiya zamonida Madinadan — ashoblaridan o'n bir yuz (1100)dan ortig'i bilan — chiqdi, hatto Zul-Hulayfada bo'lganida, Nabiy sollallahu alayhi vasallam hadyaga (belgi) taqdi, ish'or qildi (tuyaning o'rkachini qonatib belgiladi) va umraga ihrom bog'ladi.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، وَمَرْوَانَ، قَالاَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِائَةً مِنْ أَصْحَابِهِ، حَتَّى إِذَا كَانُوا بِذِي الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْهَدْىَ وَأَشْعَرَ وَأَحْرَمَ بِالْعُمْرَةِ.
Ahmad ibn Muhammad bizga aytdi: Abdulloh bizga xabar berdi: Ma'mar bizga xabar berdi, Zuhriydan, u Urva ibn Zubayrdan, u Misvar ibn Maxrama va Marvondan: Ikkalasi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam Hudaybiya zamonida Madinadan — ashoblaridan o'n bir yuz (1100)dan ortig'i bilan — chiqdi, hatto Zul-Hulayfada bo'lganida, Nabiy sollallahu alayhi vasallam hadyaga (belgi) taqdi, ish'or qildi (tuyaning o'rkachini qonatib belgiladi) va umraga ihrom bog'ladi.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ فَتَلْتُ قَلاَئِدَ بُدْنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ، ثُمَّ قَلَّدَهَا وَأَشْعَرَهَا وَأَهْدَاهَا، فَمَا حَرُمَ عَلَيْهِ شَىْءٌ كَانَ أُحِلَّ لَهُ.
Abu Nu'aym bizga aytdi: Aflah bizga aytdi, Qosimdan, u Oisha roziyallahu anhodan: U dedi: Men Nabiy sollallahu alayhi vasallamning (qurbonlik) tuyalarining qilodalarini (bo'yin belgilarini) o'z qo'llarim bilan eshdi, so'ng u zot ularga (qilodani) taqdi, ish'or qildi (belgiladi) va hadya qildi. (Lekin) unga halol qilingan hech narsa harom bo'lmadi.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ حَفْصَةَ، رضى الله عنهم قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَأْنُ النَّاسِ حَلُّوا وَلَمْ تَحْلِلْ أَنْتَ قَالَ " إِنِّي لَبَّدْتُ رَأْسِي، وَقَلَّدْتُ هَدْيِي، فَلاَ أَحِلُّ حَتَّى أَحِلَّ مِنَ الْحَجِّ ".
Musaddad bizga aytdi: Yahyo bizga aytdi, Ubaydullohdan: U dedi: Nofi' menga xabar berdi, Ibn Umardan, u Hafsa roziyallahu anhumadan: U dedi: ‹Yo Rasulullah, odamlarga nima bo'ldi-ki, ular (ihromdan) chiqdi, sen esa chiqmading?› dedim. U zot: «Men boshimni yopishtirdim va hadyamga (belgi) taqdim, shuning uchun men hajdan chiqgunimcha (ihromdan) chiqmayman» dedilar.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهْدِي مِنَ الْمَدِينَةِ، فَأَفْتِلُ قَلاَئِدَ هَدْيِهِ، ثُمَّ لاَ يَجْتَنِبُ شَيْئًا مِمَّا يَجْتَنِبُهُ الْمُحْرِمُ.
Abdulloh ibn Yusuf bizga aytdi: Lays bizga aytdi: Ibn Shihob bizga aytdi, Urvadan, va Amra binti Abdurrahmondan: Oisha roziyallahu anho dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam Madinadan hadya (qurbonlik) yuborar, men uning hadyasi qilodalarini eshar edim, so'ng u zot muhrim (ihromda)gi kishi saqlanadigan hech narsadan saqlanmas edi.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ فَتَلْتُ قَلاَئِدَ هَدْىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَشْعَرَهَا وَقَلَّدَهَا ـ أَوْ قَلَّدْتُهَا ـ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا إِلَى الْبَيْتِ، وَأَقَامَ بِالْمَدِينَةِ، فَمَا حَرُمَ عَلَيْهِ شَىْءٌ كَانَ لَهُ حِلٌّ.
Abdulloh ibn Maslama bizga aytdi: Aflah ibn Humayd bizga aytdi, Qosimdan, u Oisha roziyallahu anhodan: U dedi: Men Nabiy sollallahu alayhi vasallamning hadyasi qilodalarini eshdi, so'ng u zot ularni ish'or qildi va (qiloda) taqdi — yoki men taqdi — so'ng ularni Baytga yubordi va o'zi Madinada qoldi. (Lekin) unga halol bo'lgan hech narsa harom bo'lmadi.