Иҳромдаги эркак ва аёлга атир ман этилиши

Ehromda ov jazosi · 2 ҳадис

باب مَا يُنْهَى مِنَ الطِّيبِ لِلْمُحْرِمِ وَالْمُحْرِمَةِ

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَاذَا تَأْمُرُنَا أَنْ نَلْبَسَ مِنَ الثِّيَابِ فِي الإِحْرَامِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تَلْبَسُوا الْقَمِيصَ وَلاَ السَّرَاوِيلاَتِ وَلاَ الْعَمَائِمَ، وَلاَ الْبَرَانِسَ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ أَحَدٌ لَيْسَتْ لَهُ نَعْلاَنِ، فَلْيَلْبَسِ الْخُفَّيْنِ، وَلْيَقْطَعْ أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ، وَلاَ تَلْبَسُوا شَيْئًا مَسَّهُ زَعْفَرَانٌ، وَلاَ الْوَرْسُ، وَلاَ تَنْتَقِبِ الْمَرْأَةُ الْمُحْرِمَةُ وَلاَ تَلْبَسِ الْقُفَّازَيْنِ ‏"‏‏.‏ تَابَعَهُ مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُقْبَةَ وَجُوَيْرِيَةُ وَابْنُ إِسْحَاقَ فِي النِّقَابِ وَالْقُفَّازَيْنِ‏.‏ وَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ وَلاَ وَرْسٌ وَكَانَ يَقُولُ لاَ تَتَنَقَّبِ الْمُحْرِمَةُ، وَلاَ تَلْبَسِ الْقُفَّازَيْنِ‏.‏ وَقَالَ مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ لاَ تَتَنَقَّبِ الْمُحْرِمَةُ‏.‏ وَتَابَعَهُ لَيْثُ بْنُ أَبِي سُلَيْمٍ‏.‏

Абдуллаҳ ибн Язид бизга айтди: Лайс бизга айтди: Нофиъ бизга айтди, Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У деди: Бир киши туриб: ‹Ё Расулуллаҳ, иҳромда қайси кийимлардан кийишни бизга буюрасиз?› деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Кўйлакларни, иштонларни, саллаларни, бош кийимли чопонларни киймангиз, фақат бирор кишида наълайн (ковуш) бўлмаса, икки махси кийсин ва уларни икки тўпиқдан паст(роқ)дан кессин. Заъфарон ёки варс (сариқ бўёқ) тегган бирор нарсани киймангиз. Муҳрима (иҳромда)ги аёл ниқоб тақмасин ва икки қўлқоп киймасин» дедилар. Унга Мусо ибн Уқба, Исмоил ибн Иброҳим ибн Уқба, Жувайрия ва Ибн Ишоқ ниқоб ва икки қўлқоп (ҳақида) мутобаат қилди. Убайдуллаҳ: ‹Ва варс (бўёқ) ҳам› деди ва: ‹Муҳрима ниқоб тақмасин, икки қўлқоп киймасин› дер эди. Молик Нофиъдан, у Ибн Умардан: ‹Муҳрима ниқоб тақмасин› деди. Унга Лайс ибн Абу Сулайм мутобаат қилди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ وَقَصَتْ بِرَجُلٍ مُحْرِمٍ نَاقَتُهُ، فَقَتَلَتْهُ، فَأُتِيَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ "‏ اغْسِلُوهُ، وَكَفِّنُوهُ، وَلاَ تُغَطُّوا رَأْسَهُ، وَلاَ تُقَرِّبُوهُ طِيبًا، فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يُهِلُّ ‏"‏‏.‏

Қутайба бизга айтди: Жарир бизга айтди, Мансурдан, у Ҳакамдан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Бир муҳрим (иҳромда)ги кишини туяси (йиқитиб) бўйнини синдирди (вақаса) ва уни ўлдирди. У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга келтирилди. У зот: «Уни ювинглар ва кафанланглар, бошини ёпмангиз ва унга хушбўй (атир) яқинлаштирмангиз, чунки у (қиёматда) талбия айтган ҳолда тирилтирилади» дедилар.