حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ وَقَصَتْ بِرَجُلٍ مُحْرِمٍ نَاقَتُهُ، فَقَتَلَتْهُ، فَأُتِيَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اغْسِلُوهُ، وَكَفِّنُوهُ، وَلاَ تُغَطُّوا رَأْسَهُ، وَلاَ تُقَرِّبُوهُ طِيبًا، فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يُهِلُّ ".
Қутайба бизга айтди: Жарир бизга айтди, Мансурдан, у Ҳакамдан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Бир муҳрим (иҳромда)ги кишини туяси (йиқитиб) бўйнини синдирди (вақаса) ва уни ўлдирди. У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга келтирилди. У зот: «Уни ювинглар ва кафанланглар, бошини ёпмангиз ва унга хушбўй (атир) яқинлаштирмангиз, чунки у (қиёматда) талбия айтган ҳолда тирилтирилади» дедилар.