أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ وَقَصَتْ رَجُلاً مُحْرِمًا نَاقَتُهُ فَقَتَلَتْهُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اغْسِلُوهُ وَكَفِّنُوهُ وَلاَ تُغَطُّوا رَأْسَهُ وَلاَ تُقَرِّبُوهُ طِيبًا فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يُهِلُّ " .
Менга Муҳаммад ибн Қудома хабар берди, у деди: бизга Жарир, Мансурдан, у ал-Ҳакамдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди, у деди: иҳромдаги бир кишини туяси (йиқитиб) бўйнини синдириб ўлдирди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига олиб келинди, У: «Уни ювинглар ва кафанланглар, бошини ёпманглар ва унга хушбўй нарса яқинлаштирманглар, чунки у талбия айтиб (Лаббайка деб) қайтарилади,» дедилар.