حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ وَقَصَتْ بِرَجُلٍ مُحْرِمٍ نَاقَتُهُ فَقَتَلَتْهُ فَأُتِيَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اغْسِلُوهُ وَكَفِّنُوهُ وَلاَ تُغَطُّوا رَأْسَهُ وَلاَ تُقَرِّبُوهُ طِيبًا فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يُهِلُّ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир Мансурдан, у Ҳакамдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб айтди: Бир эҳромли кишини туяси йиқитиб, уни ўлдириб қўйди. Сўнг у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келтирилди. Шунда у: «Уни ювингларинг, кафанланглар, бошини ёпманглар ва унга хушбўй нарса яқинлаштирманглар, чунки у (қиёматда) талбия айтиб туриб тирилдирилади» деди.