حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ بَيْنَا رَجُلٌ وَاقِفٌ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَفَةَ إِذْ وَقَعَ عَنْ رَاحِلَتِهِ فَوَقَصَتْهُ ـ أَوْ قَالَ فَأَوْقَصَتْهُ ـ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَكَفِّنُوهُ فِي ثَوْبَيْنِ، وَلاَ تَمَسُّوهُ طِيبًا، وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ، وَلاَ تُحَنِّطُوهُ، فَإِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلَبِّيًا ".
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди: Ҳаммод бизга айтди, Айюбдан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Арафада турган пайтида, тўсатдан уловидан йиқилди, у (улов) унинг бўйнини синдирди — ёки: уни қотирди — Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни сув ва сидр билан ювинглар, уни икки кийимда кафанланглар, унга хушбўй тегизмангиз, бошини ёпмангиз ва ҳанут суртмангиз, чунки Аллаҳ уни қиёмат куни талбия айтувчи ҳолда тирилтиради» дедилар.