حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ أَنَّ رَجُلاً، وَقَصَهُ بَعِيرُهُ، وَنَحْنُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُحْرِمٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَكَفِّنُوهُ فِي ثَوْبَيْنِ، وَلاَ تُمِسُّوهُ طِيبًا، وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ، فَإِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلَبِّدًا ".
Абун-Нуъмон бизга айтди: Абу Авона бизга хабар берди, Абу Бишрдан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Бир кишини туяси (йиқитиб) бўйнини синдирди, биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эдик, у (киши) эҳромда эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни сув ва сидр билан ювинглар, икки кийимга кафанланглар, унга хушбўй тегизманглар ва бошини ёпманглар, чунки Аллаҳ уни қиёмат куни (сочини) ёпишган (талбия ҳолатида) тирилтиради», дедилар.