حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرٍو، وَأَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ كَانَ رَجُلٌ وَاقِفٌ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَفَةَ فَوَقَعَ عَنْ رَاحِلَتِهِ ـ قَالَ أَيُّوبُ فَوَقَصَتْهُ، وَقَالَ عَمْرٌو فَأَقْصَعَتْهُ ـ فَمَاتَ فَقَالَ " اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَكَفِّنُوهُ فِي ثَوْبَيْنِ، وَلاَ تُحَنِّطُوهُ وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ، فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ـ قَالَ أَيُّوبُ يُلَبِّي، وَقَالَ عَمْرٌو ـ مُلَبِّيًا ".
Мусаддад бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Амр ва Айюбдан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Арафотда (вуқуф қилиб) турган эди, уловидан йиқилди — Айюб: ‹унинг бўйнини синдирди› деди, Амр: ‹уни (зудлик билан) ўлдирди› деди — ва вафот этди. У зот: «Уни сув ва сидр билан ювинглар, икки кийимга кафанланглар, унга хушбўй суртманглар ва бошини ёпманглар, чунки у қиёмат куни — Айюб: ‹талбия айтар ҳолда›, Амр: ‹талбия айтган ҳолда› — тирилтирилади», дедилар.