حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَقْبَلْتُ رَاكِبًا عَلَى حِمَارٍ أَتَانٍ، وَأَنَا يَوْمَئِذٍ قَدْ نَاهَزْتُ الاِحْتِلاَمَ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِمِنًى إِلَى غَيْرِ جِدَارٍ، فَمَرَرْتُ بَيْنَ يَدَىْ بَعْضِ الصَّفِّ وَأَرْسَلْتُ الأَتَانَ تَرْتَعُ، فَدَخَلْتُ فِي الصَّفِّ، فَلَمْ يُنْكَرْ ذَلِكَ عَلَىَّ.
Бизга Исмоил ибн Абу Увайс ривоят қилди, у деди: менга Молик, Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан ривоят қилди, у деди: Мен урғочи эшакка миниб келдим — ўша кунлари балоғатга яқинлашган эдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Минода деворга (қаратмасдан) намоз ўқиётган эдилар. Мен сафнинг бир қисми олдидан ўтиб, эшакни ўтлагани қўйиб юбордим-да, сафга кирдим. Буни менга (ҳеч ким) инкор қилмади.