حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُسْهِرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنِي الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، قَالَ عَقَلْتُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَجَّةً مَجَّهَا فِي وَجْهِي وَأَنَا ابْنُ خَمْسِ سِنِينَ مِنْ دَلْوٍ.
Менга Муҳаммад ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга Абу Мусъҳир ривоят қилди, у деди: менга Муҳаммад ибн Ҳарб ривоят қилди, менга Зубайдий, Зуҳрийдан, у Маҳмуд ибн Рабиъдан ривоят қилди, у деди: Мен беш ёшли бола эканимда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг челакдан (оғзига олиб) юзимга пуркаган сувини ёдимда сақладим.