2247-ҳадисСунани Абу Довуд · Талоқ китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ حَضَرْتُ لِعَانَهُمَا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً . وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ ثُمَّ خَرَجَتْ حَامِلاً فَكَانَ الْوَلَدُ يُدْعَى إِلَى أُمِّهِ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: Менга Юнус Ибн Шиҳобдан, у Саҳл ибн Саъд ас-Соидийдан хабар берди. У деди: Мен уларнинг лиъонида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида ҳозир бўлдим, ўшанда мен ўн беш ёшда эдим. Сўнг ҳадисни сўзлаб берди ва унда деди: Сўнг у ҳомиладор ҳолда чиқди ва бола онасига нисбат бериларди.