2563-ҳадисСунани Абу Довуд · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِأَخٍ لِي حِينَ وُلِدَ لِيُحَنِّكَهُ فَإِذَا هُوَ فِي مِرْبَدٍ يَسِمُ غَنَمًا - أَحْسِبُهُ قَالَ - فِي آذَانِهَا .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Ҳишом ибн Зайддан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди. У деди: Мен биродарим туғилган пайтда уни таҳник қилдириш учун Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келдим. Шу пайт у зот бир оғилхонада қўйларнинг — ўйлайманки, деди — қулоқларига тамға босаётган эдилар.