Сунани Абу Довуд — 2562-ҳадис

у Қутба ибн Абдулазиздан, у ал-Аъмашдан, у Абу Яҳёдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳайвонларни бир-бирига гиж-гижлаб уриштиришдан қайтардилар.

у Язид ибн Абу Зиёддан, у Муҳаммад ибн Али ибн Абдуллаҳ ибн Аббосдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам машриқ (шарқ) аҳли учун Ақиқни мийқот белгилади.

бизга Шуъба Яҳё ибн Абу Умардан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қовоқ идишдан, нақирдан ва ичи смола билан мойланган идишдан қайтардилар.

у Ҳишомдан, у Ибн Абу Нуъмдан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эркак ҳайвонни қочириш (уруғлантириш) ҳақини олишдан наҳй қилдилар.

ҳаммаси Шуъбадан, у Қатодадан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб дедилар: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу ҳам, бу ҳам тенг», дедилар. (Ривоятчи) деди: Яъни бош бармоқ ва жимжилоқни назарда тутди.

у Шуъбадан, у Муҳаммад ибн Зиёддан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди), у деди: Абул-Қосим (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Тўпиқлар учун дўзахдан вой бўлсин!» дедилар.