حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الزُّهْرِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ شَهِدْتُ الْمُتَلاَعِنَيْنِ وَأَنَا ابْنُ خَمْسَ، عَشْرَةَ فُرِّقَ بَيْنَهُمَا.
Саҳл ибн Саъд айтди: Мен — ўн беш ёшли (бола) бўлиб — икки мулаанани (лиъон қилишувчиларни) кўрдим: улар ажратилди (бир-биридан).
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
менга синглим Ҳафса (розияллаҳу анҳо) ривоят қилдики, у (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдоддан олдин енгил икки ракат ўқир эдилар.
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни намозга кирганларида, рукуъ қилганларида ва рукуъдан бошларини кўтарганларида икки қўлларини қулоқлари учига тўғри келгунча кўтарганларини кўрдим.
Мен беш ёшли бола эканимда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг челакдан (оғзига олиб) юзимга пуркаган сувини ёдимда сақладим.
Анас ибн Моликни айтаётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир маккук (идиш) билан таҳорат қилардилар ва беш маккук билан ғусл қилардилар.
Мендан нари тур (қолдир), эй Умар Мен (икки иш ўртасида) ихтиёрга қўйилдим ва (бирини) ихтиёр қилдим. Агар мен етмишдан оширсам, унга мағфират қилинар деб билганимда, албатта ундан оширар эдим
Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ўзининг етти (айлана тавофи)дан фароғат топганларида кўрдим; улар тавоф жойининг четига келиб икки ракъат намоз ўқидилар ва улар билан тавоф қилувчилар орасида ҳеч ким…