أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حِينَ فَرَغَ مِنْ سُبُعِهِ جَاءَ حَاشِيَةَ الْمَطَافِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَلَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الطَّوَّافِينَ أَحَدٌ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у Яҳёдан, у Ибн Журайждан, у Касир ибн Касирдан, у отасидан, у ал-Мутталиб ибн Абу Вадоадан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ўзининг етти (айлана тавофи)дан фароғат топганларида кўрдим; улар тавоф жойининг четига келиб икки ракъат намоз ўқидилар ва улар билан тавоф қилувчилар орасида ҳеч ким йўқ эди.»