وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ قُرَّةَ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ حُمَيْدِ، بْنِ هِلاَلٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُتْبَةَ بْنَ غَزْوَانَ، يَقُولُ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا طَعَامُنَا إِلاَّ وَرَقُ الْحُبْلَةِ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا .
Яна бизга Абу Курайб Муҳаммад ибнул-Ало ривоят қилди, бизга Вакийъ Қурра ибн Холиддан, у Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Холид ибн Умайрдан ривоят қилди, у деди: Утба ибн Ғазвонни шундай деяётганини эшитдим: «Мен ўзимни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан етти кишининг еттинчиси эканлигимни кўрганман, овқатимиз ҳубла баргидан бошқа нарса йўқ эди, ҳатто оғиз бурчакларимиз ярадор бўлиб кетган эди».