حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ " هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ فِي الظَّهِيرَةِ لَيْسَتْ فِي سَحَابَةٍ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ فِي سَحَابَةٍ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ إِلاَّ كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا - قَالَ - فَيَلْقَى الْعَبْدَ فَيَقُولُ أَىْ فُلْ أَلَمْ أُكْرِمْكَ وَأُسَوِّدْكَ وَأُزَوِّجْكَ وَأُسَخِّرْ لَكَ الْخَيْلَ وَالإِبِلَ وَأَذَرْكَ تَرْأَسُ وَتَرْبَعُ فَيَقُولُ بَلَى . قَالَ فَيَقُولُ أَفَظَنَنْتَ أَنَّكَ مُلاَقِيَّ فَيَقُولُ لاَ . فَيَقُولُ فَإِنِّي أَنْسَاكَ كَمَا نَسِيتَنِي . ثُمَّ يَلْقَى الثَّانِيَ فَيَقُولُ أَىْ فُلْ أَلَمْ أُكْرِمْكَ وَأُسَوِّدْكَ وَأُزَوِّجْكَ وَأُسَخِّرْ لَكَ الْخَيْلَ وَالإِبِلَ وَأَذَرْكَ تَرْأَسُ وَتَرْبَعُ فَيَقُولُ بَلَى أَىْ رَبِّ . فَيَقُولُ أَفَظَنَنْتَ أَنَّكَ مُلاَقِيَّ فَيَقُولُ لاَ . فَيَقُولُ فَإِنِّي أَنْسَاكَ كَمَا نَسِيتَنِي . ثُمَّ يَلْقَى الثَّالِثَ فَيَقُولُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ آمَنْتُ بِكَ وَبِكِتَابِكَ وَبِرُسُلِكَ وَصَلَّيْتُ وَصُمْتُ وَتَصَدَّقْتُ . وَيُثْنِي بِخَيْرٍ مَا اسْتَطَاعَ فَيَقُولُ هَا هُنَا إِذًا - قَالَ - ثُمَّ يُقَالُ لَهُ الآنَ نَبْعَثُ شَاهِدَنَا عَلَيْكَ . وَيَتَفَكَّرُ فِي نَفْسِهِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْهَدُ عَلَىَّ فَيُخْتَمُ عَلَى فِيهِ وَيُقَالُ لِفَخِذِهِ وَلَحْمِهِ وَعِظَامِهِ انْطِقِي فَتَنْطِقُ فَخِذُهُ وَلَحْمُهُ وَعِظَامُهُ بِعَمَلِهِ وَذَلِكَ لِيُعْذِرَ مِنْ نَفْسِهِ . وَذَلِكَ الْمُنَافِقُ وَذَلِكَ الَّذِي يَسْخَطُ اللَّهُ عَلَيْهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Улар: «Эй Расулуллаҳ, биз қиёмат куни Роббимизни кўрамизми?» дейишди. У: «Булутсиз тушлик вақтида қуёшни кўришда бир-бирингизга ҳалақит берасизларми (қийналасизларми)?» деди. Улар: «Йўқ», дейишди. У: «Тўлин ой кечасида булутсиз ойни кўришда бир-бирингизга ҳалақит берасизларми?» деди. Улар: «Йўқ», дейишди. У: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, Роббингизни кўришда улардан бирини кўришда қийналмаганингиз каби қийналмайсизлар. — У деди: — Сўнг (Аллаҳ) бандани учратиб: «Эй фалон, Мен сени иззатламадимми, сени сарвар қилмадимми, сени уйлантирмадимми, от ва туяларни сенга бўйсундирмадимми, сени бошлиқ бўлиб солиқ олиб туришингга (қолдирмадимми)?» дейди. У: «Ҳа», дейди. (Аллаҳ): «Сен Менга учрашишингни гумон қилармидинг?» дейди. У: «Йўқ», дейди. (Аллаҳ): «Сен Мени унутганинг каби Мен ҳам сени унутаман», дейди. Сўнг иккинчисини учратиб: «Эй фалон, Мен сени иззатламадимми, сени сарвар қилмадимми, сени уйлантирмадимми, от ва туяларни сенга бўйсундирмадимми, сени бошлиқ бўлиб солиқ олиб туришингга (қолдирмадимми)?» дейди. У: «Ҳа, эй Роббим», дейди. (Аллаҳ): «Сен Менга учрашишингни гумон қилармидинг?» дейди. У: «Йўқ», дейди. (Аллаҳ): «Сен Мени унутганинг каби Мен ҳам сени унутаман», дейди. Сўнг учинчисини учратиб, унга шунга ўхшаш айтади. У: «Эй Роббим, Сенга, Китобингга ва Расулларингга иймон келтирдим, намоз ўқидим, рўза тутдим, садақа қилдим», дейди ва қодир бўлганича яхшилик билан мақтанади. (Аллаҳ): «Ундай бўлса, шу ерда туриб тур», дейди. — У деди: — Сўнг унга: «Энди сени устингга шоҳидимизни келтирамиз», дейилади. У ўзича: «Менинг устимга ким гувоҳлик беради?» деб ўйлайди. Шунда унинг оғзига муҳр босилади ва сонига, гўштига ва суякларига: «Сўзла», дейилади. Шунда унинг сони, гўшти ва суяклари унинг амали билан сўзлайди. Бу ўзидан узр (қолдирмаслик) учундир. Бу мунофиқдир ва бу Аллаҳ ғазаб қиладиган кишидир»», деди.