حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ نَرَى إِلاَّ أَنَّهُ الْحَجُّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ تَطَوَّفْنَا بِالْبَيْتِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ أَنْ يَحِلَّ - قَالَتْ - فَحَلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ وَنِسَاؤُهُ لَمْ يَسُقْنَ الْهَدْىَ فَأَحْلَلْنَ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَحِضْتُ فَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ - قَالَتْ - قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَرْجِعُ النَّاسُ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ أَنَا بِحَجَّةٍ قَالَ " أَوَمَا كُنْتِ طُفْتِ لَيَالِيَ قَدِمْنَا مَكَّةَ " . قَالَتْ قُلْتُ لاَ . قَالَ " فَاذْهَبِي مَعَ أَخِيكِ إِلَى التَّنْعِيمِ فَأَهِلِّي بِعُمْرَةٍ ثُمَّ مَوْعِدُكِ مَكَانَ كَذَا وَكَذَا " . قَالَتْ صَفِيَّةُ مَا أُرَانِي إِلاَّ حَابِسَتَكُمْ قَالَ " عَقْرَى حَلْقَى أَوَمَا كُنْتِ طُفْتِ يَوْمَ النَّحْرِ " . قَالَتْ بَلَى . قَالَ " لاَ بَأْسَ انْفِرِي " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُصْعِدٌ مِنْ مَكَّةَ وَأَنَا مُنْهَبِطَةٌ عَلَيْهَا أَوْ أَنَا مُصْعِدَةٌ وَهُوَ مُنْهَبِطٌ مِنْهَا . وَقَالَ إِسْحَاقُ مُتَهَبِّطَةٌ وَمُتَهَبِّطٌ .
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан чиқдик — фақат у ҳаж(гина) деб (ўйлар) эдик. Маккага келганимизда, биз Байтни тавоф қилдик; бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳадя ҳайдамаганларга (эҳромдан) чиқишни буюрди. (Оиша:) Бас ҳадя ҳайдамаганлар (эҳромдан) чиқди; унинг аёллари ҳадя ҳайдамаган эди, улар ҳам (эҳромдан) чиқди. Оиша: «Бас мен ҳайз кўрдим ва Байтни тавоф қилмадим. Ҳасба кечаси бўлганида, мен: ‹Эй Расулуллаҳ, одамлар умра ва ҳаж билан қайтади, мен эса (фақат) ҳаж билан қайтаман?› дедим. У: ‹Маккага келган кечаларимизда тавоф қилмаганмидинг?› деди. Мен: ‹Йўқ› дедим. У: ‹Ундай бўлса, биродаринг билан Танъимга бор ва умра билан эҳлол қил, кейин сенинг ваъда жойинг фалон-фалон (жой)› деди» деди. Сафия: «Мен фақат ўзимни сизларни ушлаб қолувчи (деб) кўряпман» деди. У: «Шарманда бўлгинг, кал бўлгинг! Наҳр куни тавоф қилмаганмидинг?» деди. У: «Ҳа (қилган эдим)» деди. У: «Зарари йўқ, жўна (кет)» деди. Оиша: «Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени — у Маккадан кўтарилиб (чиқиб), мен унга (қараб) пастга тушиб турган пайтда — ёки: мен кўтарилиб, у ундан пастга тушиб турган пайтда — учратди» деди. Ишоқ: «(мен) пастга тушувчи, (у) пастга тушувчи» деди.