أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ نُرَى إِلاَّ الْحَجَّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ طُفْنَا بِالْبَيْتِ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ أَنْ يَحِلَّ فَحَلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ وَنِسَاؤُهُ لَمْ يَسُقْنَ فَأَحْلَلْنَ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَحِضْتُ فَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَرْجِعُ النَّاسُ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ أَنَا بِحَجَّةٍ . قَالَ " أَوَمَا كُنْتِ طُفْتِ لَيَالِيَ قَدِمْنَا مَكَّةَ " . قُلْتُ لاَ . قَالَ " فَاذْهَبِي مَعَ أَخِيكِ إِلَى التَّنْعِيمِ فَأَهِلِّي بِعُمْرَةٍ ثُمَّ مَوْعِدُكِ مَكَانُ كَذَا وَكَذَا " .
Менга Муҳаммад ибн Қудома, Жарирдан, у Мансурдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди. У деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга, фақат ҳажни кўзлаб чиқдик. Маккага келганимизда Байтни тавоф қилдик. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қурбонлик ҳайдаб келмаганларга эҳромдан чиқишни буюрдилар. Шунда қурбонлик ҳайдаб келмаганлар эҳромдан чиқдилар, аёллари ҳам қурбонлик ҳайдаб келмаган эдилар, улар ҳам эҳромдан чиқдилар.» Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: «Мен ҳайз кўрдим, шу сабабли Байтни тавоф қила олмадим. Ҳасба кечаси бўлганда мен: «Эй Расулуллаҳ, одамлар умра ва ҳаж билан қайтмоқдалар, мен эса фақат ҳаж билан қайтаман,» дедим. У зот: «Маккага келган кечаларимизда тавоф қилмаганмидинг?» дедилар. Мен: «Йўқ,» дедим. У зот: «Ундай бўлса, аканг билан Танъимга бориб, умрага эҳром боғла, сўнг (учрашиш) жойинг фалон-фалон ер бўлади,» дедилар.»