أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ نُرَى إِلاَّ أَنَّهُ الْحَجُّ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنْ مَكَّةَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ أَنْ يُقِيمَ عَلَى إِحْرَامِهِ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ أَنْ يَحِلَّ .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Яҳё, Яҳёдан, у Амрадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга, фақат ҳаж деб (бошқа нарсани кўзламай) чиқдик. Маккага яқинлашганимизда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўзи билан қурбонлик олиб келганларга эҳромида туришни, ўзи билан қурбонлик олиб келмаганларга эса эҳромдан чиқишни буюрдилар.»