حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ نَرَى إِلاَّ أَنَّهُ الْحَجُّ فَلَمَّا قَدِمْنَا تَطَوَّفْنَا بِالْبَيْتِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ أَنْ يُحِلَّ فَأَحَلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба, унга Жарийр Мансурдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оишадан ривоят қилди: У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан чиқдик ва буни фақат ҳаж деб ўйлардик. Етиб келганимизда Байтни тавоф қилдик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳадйни (қурбонлик мол) олиб келмаганларга иҳромдан чиқишни буюрдилар, ҳадйни олиб келмаганлар иҳромдан чиқдилар.