وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ وَبَرَةَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ ابْنَ عُمَرَ - رضى الله عنهما - أَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَقَدْ أَحْرَمْتُ بِالْحَجِّ فَقَالَ وَمَا يَمْنَعُكَ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ ابْنَ فُلاَنٍ يَكْرَهُهُ وَأَنْتَ أَحَبُّ إِلَيْنَا مِنْهُ رَأَيْنَاهُ قَدْ فَتَنَتْهُ الدُّنْيَا . فَقَالَ وَأَيُّنَا - أَوْ أَيُّكُمْ - لَمْ تَفْتِنْهُ الدُّنْيَا ثُمَّ قَالَ رَأَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحْرَمَ بِالْحَجِّ وَطَافَ بِالْبَيْتِ وَسَعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَسُنَّةُ اللَّهِ وَسُنَّةُ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم أَحَقُّ أَنْ تَتَّبِعَ مِنْ سُنَّةِ فُلاَنٍ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا .
Ва бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Жарир Баёндан, у Вабарадан ривоят қилди, у деди: Бир киши Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан: «Мен ҳажга эҳром боғлаган бўлсам, Байтни тавоф қилайми?» деб сўради. У: «Сени нима тўсиб турибди?» деди. (Киши): «Мен фалончи ибн фалончини буни ёқтирмаганини кўрдим; сен эса бизга ундан суюклироқсан — биз уни дунё алдаб қўйганини кўрдик» деди. У: «Қайси биримизни — ёки қайси бирингизни — дунё алдамаган? » деди. Сўнг: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ҳажга эҳром боғлаб, Байтни тавоф қилиб, Сафо ва Марва орасида саъй қилганини кўрдик. Демак, агар рост сўзловчи бўлсанг, Аллаҳнинг суннати ва Унинг Расули (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг суннати фалончининг суннатидан кўра эргашишга ҳақлироқдир» деди.