باب مَا يَلْزَمُ مَنْ أَحْرَمَ بِالْحَجِّ ثُمَّ قَدِمَ مَكَّةَ مِنَ الطَّوَافِ وَالسَّعْىِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْثَرٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ وَبَرَةَ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَيَصْلُحُ لِي أَنْ أَطُوفَ بِالْبَيْتِ قَبْلَ أَنْ آتِيَ الْمَوْقِفَ . فَقَالَ نَعَمْ . فَقَالَ فَإِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ لاَ تَطُفْ بِالْبَيْتِ حَتَّى تَأْتِيَ الْمَوْقِفَ . فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَدْ حَجَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَطَافَ بِالْبَيْتِ قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَ الْمَوْقِفَ فَبِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَقُّ أَنْ تَأْخُذَ أَوْ بِقَوْلِ ابْنِ عَبَّاسٍ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абсар Исмоил ибн Абу Холиддан, у Вабарадан хабар берди, у деди: Мен Ибн Умарнинг олдида ўтирган эдим, шунда унинг олдига бир киши келиб: «Мен мавқиф (Арафа)га келишимдан олдин Байтни тавоф қилсам, мен учун жоизми?» деди. У: «Ҳа» деди. (Киши): «Аммо Ибн Аббос: ‹Мавқифга келмагунингча Байтни тавоф қилма›, дейди» деди. Ибн Умар: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж қилди ва мавқифга келишидан олдин Байтни тавоф қилди-ку. Демак, агар рост сўзловчи бўлсанг, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сўзини олишинг ҳақлироқми ёки Ибн Аббоснинг сўзиними?» деди.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ وَبَرَةَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ ابْنَ عُمَرَ - رضى الله عنهما - أَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَقَدْ أَحْرَمْتُ بِالْحَجِّ فَقَالَ وَمَا يَمْنَعُكَ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ ابْنَ فُلاَنٍ يَكْرَهُهُ وَأَنْتَ أَحَبُّ إِلَيْنَا مِنْهُ رَأَيْنَاهُ قَدْ فَتَنَتْهُ الدُّنْيَا . فَقَالَ وَأَيُّنَا - أَوْ أَيُّكُمْ - لَمْ تَفْتِنْهُ الدُّنْيَا ثُمَّ قَالَ رَأَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحْرَمَ بِالْحَجِّ وَطَافَ بِالْبَيْتِ وَسَعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَسُنَّةُ اللَّهِ وَسُنَّةُ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم أَحَقُّ أَنْ تَتَّبِعَ مِنْ سُنَّةِ فُلاَنٍ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا .
Ва бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Жарир Баёндан, у Вабарадан ривоят қилди, у деди: Бир киши Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан: «Мен ҳажга эҳром боғлаган бўлсам, Байтни тавоф қилайми?» деб сўради. У: «Сени нима тўсиб турибди?» деди. (Киши): «Мен фалончи ибн фалончини буни ёқтирмаганини кўрдим; сен эса бизга ундан суюклироқсан — биз уни дунё алдаб қўйганини кўрдик» деди. У: «Қайси биримизни — ёки қайси бирингизни — дунё алдамаган? » деди. Сўнг: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ҳажга эҳром боғлаб, Байтни тавоф қилиб, Сафо ва Марва орасида саъй қилганини кўрдик. Демак, агар рост сўзловчи бўлсанг, Аллаҳнинг суннати ва Унинг Расули (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг суннати фалончининг суннатидан кўра эргашишга ҳақлироқдир» деди.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، قَالَ سَأَلْنَا ابْنَ عُمَرَ عَنْ رَجُلٍ، قَدِمَ بِعُمْرَةٍ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَلَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ أَيَأْتِي امْرَأَتَهُ فَقَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَطَافَ بِالْبَيْتِ سَبْعًا وَصَلَّى خَلْفَ الْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ سَبْعًا وَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна Амр ибн Динордан ривоят қилди, у деди: Биз Ибн Умардан умра қилиб келиб, Байтни тавоф қилган, аммо Сафо ва Марва орасида (саъй) қилмаган киши ҳақида — у аёлига (яқинлик қилиб) кела оладими, деб сўрадик. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (Маккага) келди ва Байтни етти марта тавоф қилди, Мақом орқасида икки ракат (намоз) ўқиди, Сафо ва Марва орасида ҳам етти марта (саъй қилди). Албатта, сизлар учун Аллаҳнинг Расулида гўзал ўрнак бордир» деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ، بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، جَمِيعًا عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ، عُمَرَ - رضى الله عنهما - عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ عُيَيْنَةَ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ва Абур-Робиъ аз-Заҳроний Ҳаммод ибн Зайддан ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бакр хабар берди, бизга Ибн Журайж хабар берди — ҳаммаси Амр ибн Динордан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — Ибн Уяйнанинг ҳадисига ўхшаш (ривоят қилдилар).