حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْثَرٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ وَبَرَةَ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَيَصْلُحُ لِي أَنْ أَطُوفَ بِالْبَيْتِ قَبْلَ أَنْ آتِيَ الْمَوْقِفَ . فَقَالَ نَعَمْ . فَقَالَ فَإِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ لاَ تَطُفْ بِالْبَيْتِ حَتَّى تَأْتِيَ الْمَوْقِفَ . فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَدْ حَجَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَطَافَ بِالْبَيْتِ قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَ الْمَوْقِفَ فَبِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَقُّ أَنْ تَأْخُذَ أَوْ بِقَوْلِ ابْنِ عَبَّاسٍ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абсар Исмоил ибн Абу Холиддан, у Вабарадан хабар берди, у деди: Мен Ибн Умарнинг олдида ўтирган эдим, шунда унинг олдига бир киши келиб: «Мен мавқиф (Арафа)га келишимдан олдин Байтни тавоф қилсам, мен учун жоизми?» деди. У: «Ҳа» деди. (Киши): «Аммо Ибн Аббос: ‹Мавқифга келмагунингча Байтни тавоф қилма›, дейди» деди. Ибн Умар: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж қилди ва мавқифга келишидан олдин Байтни тавоф қилди-ку. Демак, агар рост сўзловчи бўлсанг, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сўзини олишинг ҳақлироқми ёки Ибн Аббоснинг сўзиними?» деди.