وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، قَالَ كَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُولُ لاَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ حَاجٌّ وَلاَ غَيْرُ حَاجٍّ إِلاَّ حَلَّ . قُلْتُ لِعَطَاءٍ مِنْ أَيْنَ يَقُولُ ذَلِكَ قَالَ مِنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى { ثُمَّ مَحِلُّهَا إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ} قَالَ قُلْتُ فَإِنَّ ذَلِكَ بَعْدَ الْمُعَرَّفِ . فَقَالَ كَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُولُ هُوَ بَعْدَ الْمُعَرَّفِ وَقَبْلَهُ . وَكَانَ يَأْخُذُ ذَلِكَ مِنْ أَمْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَحِلُّوا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ .
Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бакр хабар берди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Ато хабар берди, у деди: Ибн Аббос: «Ҳожи бўлсин, ҳожи бўлмасин, ким Байтни тавоф қилса, албатта (эҳромдан) чиқади (ҳалол бўлади)» дерди. Мен Атога: «У буни қаердан айтади?» дедим. У: «Аллаҳ таолонинг: ‹Сўнг уларнинг (қурбонликларнинг) жойи қадимий Байтга (боради)› деган сўзидан» деди. Мен: «Лекин у (оят) муъарраф (Арафа)дан кейингиси-ку» дедим. У: «Ибн Аббос: ‹У муъаррафдан кейин ҳам, ундан олдин ҳам (амал қилади)›, дерди. У буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг Видў ҳажида (саҳобаларга) эҳромдан чиқишни буюрган амридан оларди» деди.