حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءٌ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، إِذَا طَافَ بِالْبَيْتِ فَقَدْ حَلَّ. فَقُلْتُ مِنْ أَيْنَ قَالَ هَذَا ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ مِنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى {ثُمَّ مَحِلُّهَا إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ} وَمِنْ أَمْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَصْحَابَهُ أَنْ يَحِلُّوا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ. قُلْتُ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ بَعْدَ الْمُعَرَّفِ. قَالَ كَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَرَاهُ قَبْلُ وَبَعْدُ.
Амр ибн Али менга айтди, Яҳё ибн Саид бизға айтди, Ибн Журайж бизға айтди, деди: Менга Ато Ибн Аббосдан айтди: «Ким Байтни тавоф қилса, (эҳромдан) чиқибди.» Мен дедим: «Буни Ибн Аббос қаердан (айтди)?» У деди: «Аллаҳ таолонинг «Кейин уларнинг (қурбонликларнинг) сўйиладиган жойи қадимги Байтга (етиб борилади)» деган сўзидан ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг видолашув ҳажида саҳобаларига (эҳромдан) чиқишни буюрганидан.» Мен дедим: «Бу фақат Арафот (вуқуфи)дан кейин эди-ку.» У деди: «Ибн Аббос уни (Арафотдан) олдин ҳам, кейин ҳам (жоиз) деб биларди.»