3019-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ، قَالَ قِيلَ لاِبْنِ عَبَّاسٍ إِنَّ هَذَا الأَمْرَ قَدْ تَفَشَّغَ بِالنَّاسِ مَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ فَقَدْ حَلَّ الطَّوَافُ عُمْرَةٌ . فَقَالَ سُنَّةُ نَبِيِّكُمْ صلى الله عليه وسلم وَإِنْ رَغِمْتُمْ .
Ва менга Аҳмад ибн Саид ад-Дорамий ривоят қилди, бизга Аҳмад ибн Ишоқ ривоят қилди, бизга Ҳаммом ибн Яҳё Қатодадан, у Абу Ҳассондан ривоят қилди, у деди: Ибн Аббосга: «Бу иш одамлар орасида ёйилиб кетди — ким Байтни тавоф қилса, (эҳромдан) чиқибди, тавоф (уни) умра (қилибди)» дейилди. У: «(Бу) Набийингиз (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг суннати — гарчи сизлар ёмон кўрсангиз ҳам» деди.