وَحَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا حَبِيبُ، بْنُ الشَّهِيدِ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، رضى الله عنه أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَمَعَ بَيْنَهُمَا بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ قَالَ فَسَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ أَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ . فَرَجَعْتُ إِلَى أَنَسٍ فَأَخْبَرْتُهُ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَ كَأَنَّمَا كُنَّا صِبْيَانًا .
Ва менга Умайя ибн Бистом ал-Айший ривоят қилди, бизга Язид — яъни ибн Зурайъ — ривоят қилди, бизга Ҳабиб ибн аш-Шаҳид Бакр ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди, бизга Анас (розияллаҳу анҳу) ривоят қилдики, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ҳаж билан умрани — у иккисини — жамлаганини кўрди. У деди: Мен Ибн Умардан сўрадим, у: «Биз ҳажга эҳром боғладик» деди. Сўнг Анаснинг олдига қайтиб, унга Ибн Умар айтган нарсани хабар қилдим. У: «Гўё биз гўдаклар эдик (деб ҳисоблаяптими)!» деди.