حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ الْهِلاَلِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ، الْمُهَلَّبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، - فِي رِوَايَةِ يَحْيَى - قَالَ أَهْلَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْحَجِّ مُفْرَدًا وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ عَوْنٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّ بِالْحَجِّ مُفْرَدًا .
Бизга Яҳё ибн Айюб ва Абдуллаҳ ибн Авн ал-Ҳилолий ривоят қилиб, иккаласи: бизга Аббод ибн Аббод ал-Муҳаллабий ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Умар Нофидан, у Ибн Умардан ривоят қилди, дедилар — Яҳёнинг ривоятида: У деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ҳажга ёлғиз (ифрод қилиб) эҳром боғладик. Ибн Авннинг ривоятида эса: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳажга ёлғиз (ифрод қилиб) эҳром боғлади.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ قَالَ { وَمَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ} ثُمَّ قَالَ عَلَى قِرَاءَةِ مَنْ تَأْمُرُونِي أَنْ أَقْرَأَ فَلَقَدْ قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِضْعًا وَسَبْعِينَ سُورَةً وَلَقَدْ عَلِمَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِّي أَعْلَمُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ وَلَوْ أَعْلَمُ أَنَّ أَحَدًا أَعْلَمُ مِنِّي لَرَحَلْتُ إِلَيْهِ . قَالَ شَقِيقٌ فَجَلَسْتُ فِي حَلَقِ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فَمَا سَمِعْتُ أَحَدًا يَرُدُّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَلاَ يَعِيبُهُ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳийм ал-Ҳанзалий ривоят қилди: бизга Абда ибн Сулаймон хабар берди: бизга ал-Аъмаш Шақиқдан, у Абдуллаҳдан ривоят қилдики, у айтди: «Ким хиёнат қилса (ғаниматдан ўғирласа), қиёмат куни хиёнат қилган нарсасини кўтариб келади» (оятини ўқиб), сўнг айтди: Кимнинг қироатига кўра ўқишимни менга буюрасизлар? Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида етмишдан ортиқ сурани ўқиганман, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ашоблари мен улардан Аллаҳ китобини яхшироқ билувчи эканимни яхши билар эдилар. Агар мен мендан кўра билувчироқ бировни билсам, албатта унинг олдига сафар қилар эдим. Шақиқ айтди: Мен Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ашоблари ҳалқаларида ўтирдим, ҳеч кимнинг буни унга рад қилаётганини ёки уни айбга олаётганини эшитмадим.
وَحَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَنَسٍ، - رضى الله عنه - قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُلَبِّي بِالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ جَمِيعًا . قَالَ بَكْرٌ فَحَدَّثْتُ بِذَلِكَ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ لَبَّى بِالْحَجِّ وَحْدَهُ . فَلَقِيتُ أَنَسًا فَحَدَّثْتُهُ بِقَوْلِ ابْنِ عُمَرَ فَقَالَ أَنَسٌ مَا تَعُدُّونَنَا إِلاَّ صِبْيَانًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَبَّيْكَ عُمْرَةً وَحَجًّا " .
Ва бизга Сурайж ибн Юнус ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Ҳумайд Бакрдан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ҳаж ва умрага бирваракайига талбия айтаётганини эшитдим. Бакр деди: Мен буни Ибн Умарга айтдим, у: «(Йўқ,) у ёлғиз ҳажга талбия айтди» деди. Сўнг мен Анас билан учрашиб, унга Ибн Умарнинг сўзини айтдим. Анас: «Бизни гўдаклардан бошқа нарса деб ҳисобламайсизларми? Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Лаббайка, умра ва ҳаж (учун)›, деяётганини эшитганман» деди.
وَحَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا حَبِيبُ، بْنُ الشَّهِيدِ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، رضى الله عنه أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَمَعَ بَيْنَهُمَا بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ قَالَ فَسَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ أَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ . فَرَجَعْتُ إِلَى أَنَسٍ فَأَخْبَرْتُهُ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَ كَأَنَّمَا كُنَّا صِبْيَانًا .
Ва менга Умайя ибн Бистом ал-Айший ривоят қилди, бизга Язид — яъни ибн Зурайъ — ривоят қилди, бизга Ҳабиб ибн аш-Шаҳид Бакр ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди, бизга Анас (розияллаҳу анҳу) ривоят қилдики, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ҳаж билан умрани — у иккисини — жамлаганини кўрди. У деди: Мен Ибн Умардан сўрадим, у: «Биз ҳажга эҳром боғладик» деди. Сўнг Анаснинг олдига қайтиб, унга Ибн Умар айтган нарсани хабар қилдим. У: «Гўё биз гўдаклар эдик (деб ҳисоблаяптими)!» деди.