حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ قَالَ { وَمَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ} ثُمَّ قَالَ عَلَى قِرَاءَةِ مَنْ تَأْمُرُونِي أَنْ أَقْرَأَ فَلَقَدْ قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِضْعًا وَسَبْعِينَ سُورَةً وَلَقَدْ عَلِمَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِّي أَعْلَمُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ وَلَوْ أَعْلَمُ أَنَّ أَحَدًا أَعْلَمُ مِنِّي لَرَحَلْتُ إِلَيْهِ . قَالَ شَقِيقٌ فَجَلَسْتُ فِي حَلَقِ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فَمَا سَمِعْتُ أَحَدًا يَرُدُّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَلاَ يَعِيبُهُ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳийм ал-Ҳанзалий ривоят қилди: бизга Абда ибн Сулаймон хабар берди: бизга ал-Аъмаш Шақиқдан, у Абдуллаҳдан ривоят қилдики, у айтди: «Ким хиёнат қилса (ғаниматдан ўғирласа), қиёмат куни хиёнат қилган нарсасини кўтариб келади» (оятини ўқиб), сўнг айтди: Кимнинг қироатига кўра ўқишимни менга буюрасизлар? Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида етмишдан ортиқ сурани ўқиганман, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ашоблари мен улардан Аллаҳ китобини яхшироқ билувчи эканимни яхши билар эдилар. Агар мен мендан кўра билувчироқ бировни билсам, албатта унинг олдига сафар қилар эдим. Шақиқ айтди: Мен Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ашоблари ҳалқаларида ўтирдим, ҳеч кимнинг буни унга рад қилаётганини ёки уни айбга олаётганини эшитмадим.