حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُ وَيُبَاشِرُ، وَهُوَ صَائِمٌ، وَكَانَ أَمْلَكَكُمْ لإِرْبِهِ. وَقَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ {مَآرِبُ} حَاجَةٌ. قَالَ طَاوُسٌ {أُولِي الإِرْبَةِ} الأَحْمَقُ لاَ حَاجَةَ لَهُ فِي النِّسَاءِ.
Sulaymon ibn Harb bizga aytdi: U dedi, Shu'badan, u Hakamdan, u Ibrohimdan, u Asvaddan, u Oisha roziyallahu anhodan: U dedi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam — ro'zador holda — (zavjalarini) o'par va (ularga) tegar edi, u zot sizdan (ehtirosini) eng (yaxshi) tiya oluvchi edi. U dedi: Ibn Abbos: ‹‹Maorib›› — hojat (degani) dedi. Tovus: ‹‹Ulil-irbati›› — ayollarga hojati (xohishi) bo'lmagan ahmoq (kishi) dedi.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُقَبِّلُ بَعْضَ أَزْوَاجِهِ وَهُوَ صَائِمٌ. ثُمَّ ضَحِكَتْ.
Muhammad ibn Musanno bizga aytdi: Yahyo bizga aytdi, Hishomdan: U dedi: Otam menga xabar berdi, Oishadan, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamdan. Va Abdulloh ibn Maslama bizga aytdi, Molikdan, u Hishomdan, u otasidan, u Oisha roziyallahu anhodan: U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam — ro'zador holda — ba'zi zavjalarini o'par edi. So'ng (Oisha) kuldi.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامِ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّهَا ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ بَيْنَمَا أَنَا مَعَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْخَمِيلَةِ إِذْ حِضْتُ فَانْسَلَلْتُ، فَأَخَذْتُ ثِيَابَ حِيضَتِي فَقَالَ " مَا لَكِ أَنُفِسْتِ ". قُلْتُ نَعَمْ. فَدَخَلْتُ مَعَهُ فِي الْخَمِيلَةِ، وَكَانَتْ هِيَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْتَسِلاَنِ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ، وَكَانَ يُقَبِّلُهَا وَهُوَ صَائِمٌ.
Musaddad bizga aytdi: Yahyo bizga aytdi, Hishom ibn Abu Abdullohdan: Yahyo ibn Abu Kasir bizga aytdi, Abu Salamadan, u Zaynab binti Ummu Salamadan, u onasi roziyallahu anhumadan: U dedi: Men Rasulullah sollallahu alayhi vasallam bilan birga xamila (yopinchiq)da (yotgan) paytimda, to'satdan hayzli bo'lib qoldim. Men sirg'alib chiqdim va hayz kiyimlarimni oldim. U zot: «Senga nima bo'ldi, hayzli bo'ldingmi?» dedilar. Men: ‹Ha› dedim. So'ng u zot bilan xamilaga (yana) kirdim. U (Ummu Salama) va Rasulullah sollallahu alayhi vasallam bir idishdan g'usl qilar edi, va u zot — ro'zador holda — uni o'par edi.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَأَبِي، بَكْرٍ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُدْرِكُهُ الْفَجْرُ {جُنُبًا} فِي رَمَضَانَ، مِنْ غَيْرِ حُلُمٍ فَيَغْتَسِلُ وَيَصُومُ.
Ahmad ibn Solih bizga aytdi: Ibn Vahb bizga aytdi: Yunus bizga aytdi, Ibn Shihobdan, u Urva va Abu Bakrdan: Oisha roziyallahu anho dedi: Nabiy sollallahu alayhi vasallamga Ramazonda — ehtilom (tush)dan emas, balki (yaqinlik tufayli) junub holda — fajr yetar, so'ng u zot g'usl qilib ro'za tutar edi.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، كُنْتُ أَنَا وَأَبِي،، فَذَهَبْتُ مَعَهُ، حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنْ كَانَ لَيُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ جِمَاعٍ غَيْرِ احْتِلاَمٍ، ثُمَّ يَصُومُهُ. ثُمَّ دَخَلْنَا عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ، فَقَالَتْ مِثْلَ ذَلِكَ
Ismoil bizga aytdi: Molik menga aytdi, Abu Bakr ibn Abdurrahmon ibn Horis ibn Hishom ibn Mug'iyraning cho'risi Sumayydan: U Abu Bakr ibn Abdurrahmonni (shunday deganini) eshitdi: ‹Men va otam edik, men u bilan bordim, hatto Oisha roziyallahu anhoning oldiga kirdik. U: ‹Men Rasulullah sollallahu alayhi vasallam(ning shunday qilgani)ga guvohlik beraman: U zot ehtilom (tush)dan emas, balki jimo'(yaqinlik)dan junub holda tongga chiqar, so'ng o'sha (kunni) ro'za tutar edi› dedi. So'ng biz Ummu Salamaning oldiga kirdik, u ham shuning mislini aytdi›.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، كُنْتُ أَنَا وَأَبِي،، فَذَهَبْتُ مَعَهُ، حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنْ كَانَ لَيُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ جِمَاعٍ غَيْرِ احْتِلاَمٍ، ثُمَّ يَصُومُهُ. ثُمَّ دَخَلْنَا عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ، فَقَالَتْ مِثْلَ ذَلِكَ
Ismoil bizga aytdi: Molik menga aytdi, Abu Bakr ibn Abdurrahmon ibn Horis ibn Hishom ibn Mug'iyraning cho'risi Sumayydan: U Abu Bakr ibn Abdurrahmonni (shunday deganini) eshitdi: ‹Men va otam edik, men u bilan bordim, hatto Oisha roziyallahu anhoning oldiga kirdik. U: ‹Men Rasulullah sollallahu alayhi vasallam(ning shunday qilgani)ga guvohlik beraman: U zot ehtilom (tush)dan emas, balki jimo'(yaqinlik)dan junub holda tongga chiqar, so'ng o'sha (kunni) ro'za tutar edi› dedi. So'ng biz Ummu Salamaning oldiga kirdik, u ham shuning mislini aytdi›.