حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْتَكِفُ فِي كُلِّ رَمَضَانَ، وَإِذَا صَلَّى الْغَدَاةَ دَخَلَ مَكَانَهُ الَّذِي اعْتَكَفَ فِيهِ ـ قَالَ ـ فَاسْتَأْذَنَتْهُ عَائِشَةُ أَنْ تَعْتَكِفَ فَأَذِنَ لَهَا فَضَرَبَتْ فِيهِ قُبَّةً، فَسَمِعَتْ بِهَا حَفْصَةُ، فَضَرَبَتْ قُبَّةً، وَسَمِعَتْ زَيْنَبُ بِهَا، فَضَرَبَتْ قُبَّةً أُخْرَى، فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْغَدِ أَبْصَرَ أَرْبَعَ قِبَابٍ، فَقَالَ " مَا هَذَا ". فَأُخْبِرَ خَبَرَهُنَّ، فَقَالَ " مَا حَمَلَهُنَّ عَلَى هَذَا آلْبِرُّ انْزِعُوهَا فَلاَ أَرَاهَا ". فَنُزِعَتْ، فَلَمْ يَعْتَكِفْ فِي رَمَضَانَ حَتَّى اعْتَكَفَ فِي آخِرِ الْعَشْرِ مِنْ شَوَّالٍ.
Муҳаммад бизга айтди: Муҳаммад ибн Фузайл ибн Ғазвон бизга хабар берди, Яҳё ибн Саъиддан, у Амра бинти Абдурраҳмондан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳар Рамазонда эътикоф қилар эди, тонг (намоз)ини ўқиса, эътикоф қилган жойига кирар эди. Оиша ундан эътикоф қилишга изн сўради, у зот унга изн берди, у унда (жойда) бир қубба (чодир) тикди. Ҳафса буни эшитиб, (ўзи учун) бир қубба тикди. Зайнаб буни эшитиб, бошқа бир қубба тикди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эртаси кун қайтганида, тўрт қуббани кўрди ва: «Бу нима?» дедилар. У зотга уларнинг хабари берилди. У зот: «Уларнинг бунга нима ундади? Яхшиликми (савобми)? Уларни олиб ташланглар, мен уларни кўрмай (қўяй)» дедилар. Улар олиб ташланди. У зот ўша Рамазонда эътикоф қилмади, ҳатто Шавволдан охирги ўн (кун)ни эътикоф қилди.