حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَنْفَقَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ طَعَامِ بَيْتِهَا، غَيْرَ مُفْسِدَةٍ، كَانَ لَهَا أَجْرُهَا بِمَا أَنْفَقَتْ، وَلِزَوْجِهَا بِمَا كَسَبَ، وَلِلْخَازِنِ مِثْلُ ذَلِكَ، لاَ يَنْقُصُ بَعْضُهُمْ أَجْرَ بَعْضٍ شَيْئًا ".
Усмон ибн Абу Шайба бизга айтди: Жарир бизга айтди, Мансурдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аёл ўз уйининг таомидан — бузувчи (исрофчи) бўлмаган ҳолда — инфоқ қилса, унга инфоқ қилган нарсаси (сабабли) ажри бор, эрига эса у касб қилган нарсаси (сабабли) ажри бор, (таомни) сақловчига ҳам шунга ўхшаш (бор). Улардан бири бошқасининг ажрини ҳеч камайтирмайди» дедилар.