حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ لَهُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اشْتَرِي وَأَعْتِقِي، فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ ". ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْعَشِيِّ، فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ قَالَ " مَا بَالُ أُنَاسٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ، مَنِ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَهْوَ بَاطِلٌ، وَإِنِ اشْتَرَطَ مِائَةَ شَرْطٍ، شَرْطُ اللَّهِ أَحَقُّ وَأَوْثَقُ ".
Бизга Абулямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у Зуҳрийдан, Урва ибн Зубайр деди: Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг олдимга кирди, мен унга (Барирани озод қилиш масаласини) айтдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Сотиб ол ва озод қил, чунки вало (мерос-ҳимоячилик ҳақи) озод қилган кишигадир». Сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечқурун туриб, Аллаҳни Унга лойиқ тарзда мадҳ этди, сўнг деди: «Баъзи одамларга нима бўлдики, Аллаҳ Китобида бўлмаган шартларни шарт қилиб қўядилар? Ким Аллаҳ Китобида бўлмаган шартни шарт қилса, у ботилдир, гарчи юзта шарт қилса ҳам. Аллаҳнинг шарти ҳақлироқ ва мустаҳкамроқдир».