حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ أَبِي عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ سَمِعْتُ نَافِعًا، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ سَاوَمَتْ بَرِيرَةَ فَخَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ، فَلَمَّا جَاءَ قَالَتْ إِنَّهُمْ أَبَوْا أَنْ يَبِيعُوهَا، إِلاَّ أَنْ يَشْتَرِطُوا الْوَلاَءَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". قُلْتُ لِنَافِعٍ حُرًّا كَانَ زَوْجُهَا أَوْ عَبْدًا فَقَالَ مَا يُدْرِينِي
Бизга Ҳассон ибн Абу Аббод ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, у деди: Мен Нофеъни Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилиб айтаётганини эшитдим: Оиша (розияллаҳу анҳо) Барира (деган чўри)ни савдолашди, у (Набий) намозга чиқди. Қайтиб келганда у (Оиша) деди: Улар уни вало ўзлариники бўлишини шарт қилмасдан сотишдан бош тортдилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Вало фақат озод қилган кишигадир». Мен Нофеъга: Унинг эри ҳур эдими ёки қулми? дедим. У деди: Мен қаердан билай?