2157-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Савдо-сотиқ китоби
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، سَمِعْتُ جَرِيرًا ـ رضى الله عنه ـ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ، وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ.
Бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Исмоилдан, у Қайсдан: Мен Жарирни (розияллаҳу анҳу) эшитдим: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ла илаҳа иллаллаҳ ва Муҳаммад Расулуллаҳ шаҳодатига, намозни барпо қилишга, закот беришга, (амирга) қулоқ солиб итоат қилишга ва ҳар бир мусулмонга насиҳат (хайрихоҳлик) қилишга байъат бердим.